salip içiyorum...

dün akşam zsare ile beraber madoya gittik...
amacım uyumadan önce bişiler daha yesin...
fırın sütlaç yiyecektik ama sonra fikrimizi değişitirdik...
neden mi??
katalogtaki miss gibi sahlebin cazibesine kapıldık çünkü...
ayrıca besleyici ve kuvvetlendirici yönünü de unutmamak gerek...
bu sahlep zsarenin içtiği ilk sahlep olma şerefine de erişti...
içim rahat... güvenilir bir yer...
yanındaki güzel kokulu kurabiyeleri de bitirmeye çalıştı...
zsarenin deyimi ile "salip" de afiyetle içildi...
şifa olsun inşallah biricik kızıma...

...dilek&resul...

iş yerimden canım arkadaşım dilek 04.02.2012 günü sevdiği ile nişan yüzüklerini taktılar...

biz de bu olaya şahit olduk...

bundan dolayı çok mutluyum...

o mutlu olduğu için de ayrıca mutluyum...

bir ömür boyu huzur, sağlık, sevinç sizinle beraber olsun...

kar...

 teyzelerle kar oynamaca....

ertesi gün anneanne ile karda yuvarlanmaca....

hayatındaki ilk kardan adamını tamamlamaca....

maç seyrediyoruz...

cumartesi akşamı stada maç seyretmeye gittik...

tabi yaaa maçı seyretmeye yemek yemeğe değil :)

maç bahane ama yemekler de şahane....

karnımızı güzelce doyurduktan sonra maçı seyretmeye geçtik...

yemeğimizi yerken de seyrettik tabii...

her anı gollerle dolu bu maçı seyretmemek de olmazdı hani...

kolay mı altı tane gol gördük :)

çaylarımızı yudumlarken üşüyenler içeride...

maçı daha yakından seyretmek isteyenler dışarıda....

zsare ise bir içeride bir dışarıda :)

benimse onun için endişelenmeme gerek yok...

çünkü her zaman ki gibi etrafında melekler gibi teyzeler...

güzel bir pazar kahvaltısı....

hep birlikte güzel bir pazar kahvaltısı yaptık geçen hafta...

inşallah bu birliktelik hiç bozulmaz...

çoğalarak devam eder:)

veli etkinliği...

kreşimizde her velimiz kendi sınıfına gidip bir veli etkinliği yapıyor...
zsarenin de sınıfında ben de bir veli etkinliği olarak çevre konusunu seçtim...
müdürlüğümüzün yaptırdığı çizgi filmi ve de hazırlattığı broşürleri de alıp okulun yolunu tuttum...
okula giderken hani derler ya nur yüzlü yaşlı bir teyze gerçekten de öyle, yolumu kesip birkaç nasihatta bulundu :)
güzel şeyler söyledi...

zsarenin okuluna varıp öğretmeni ile kısa bir görüşme yaptıktan sonra beraber sınıfa geçtik....
zsare bir mutlu bir mutlu....
ama hiç da yerinden kalkmadı, aşırılık yapmadı...
öğretmen hemen sordu kim geldi çocuklar??
hep bir ağızdan:
zsarenin annesiiiiiiiiii.....
zsarenin ağzı kulaklarında :))

(zsare en baştaki pembe elbiseli...)

çizgi filmimizi izledik, birkaç bişi konuştuk, sonra da çevre bilgi ve bulmaca kitapçıklarımızı dağıttıktan sonra zsare ile birlikte öpüştük, koklaştık, onlar yemeğe ben de eve döndüm...
zsare ile de anlaştık evde buluşmak üzere...

20.09.2011

kızımın okul hayatının başlayışının tarihi...

her ne kadar ben küçük olduğunu düşünsem de kıyamasam da...

zsare için başladı bu koşturmaca...

inşallah hayırlı olur herkes için...

içime sindiremeyince bloga da yazamadım bir türlü...

nerdeyse iki ay olmuş...

minicik elleri ile bana resimler yapıyor...

minicik dudaklarından dualar dökülüyor...

yemeğini kendisi yiyor...

ayakkabılarını kendisi çıkarıp giyiyor...

nasıl düşünmeyeyim ki.....

ilk gün okula ben de gittim onunla...

yemek yiyişini seyrederken gözlerim doldu...

minicik elleriyle kaşığını tutuyor ve çorbasını ağzına ulaştırmaya çalışıyor...

şimdiden hayatın zorluklarına hazırlanıyor küçük yürekler...

çalıştığım için kıyamıyorum ona ama ev hanımı olan anneler de gönderdiği  için ve çok çok güvendiğimiz doktorumuz önerdiği için biraz rahatlıyorum...
evde de olsam belki de gönderirdim diyorum...
evde çocukları oyalamak zor...
hele de o evde tv varsa daha da zor...
herhalde sabahtan akşama kadar çizgi film seyretseler bıkmazlar...
okulun getirdiklerinin yanı sıra evde tv izlemenin götüreceklerini de engellemesi süper...

zsare 3 yaşına doğru başladı anaokuluna...
yıl sonu doğumlu olması daha yaşını doldurmadan okula başlamasını gerektirdi...

bu arada o bir anaokulu öğrencisi...
kreş değil...
kendisi öyle diyor...
doğru da söylüyor aslında...
orası bir anaokulu....

zorluklar yaşıyoruz tabi...
en zoru sabah uykusundan uyanması oluyor sanırım onun için....
hele de akşam erken yatmak istemediği gecelerin sabahında....

gündüz anneannesi ile iken annemin deyişi ile  günde beş yüz sefer arayıp soruyordum ne yapıyor diye...
küçük hanımefendi derste olduğu için tabi sıklıkla arayamıyorum öğretmenini ve de zsareyi...
merak ediyorum...
şöyle bir kamera olsa da bütün gün izlesem diyorum bazen...

anaokulu zsareye çok şey kattı aslında..
bazen iyi ki de gidiyor diyorum...
bazen de yanında olamadığım için üzülüyorum daha önceleri de üzüldüğüm gibi...

okulun ilk günü yanında idim...
ikinci günü de anneannesi...
üçüncü günü babaannesi...
dördüncü günü de zsarenin bebeklik arkadaşı ahmet ona ziyaret için uğramış...
zaten ilk hafta yarım gün ve dört gün gittiler okula...

ikinci hafta sabah yine babası ile ben okula bıraktık...
biraz bekleyip çıktık...
diğer günler hep babası bıraktı...

-mavili kız benim mavişprensesim-

-okulun ilk günü babasının objektifinden zsare-

-sınıfın penceresinden gizlice çektik :) -